آزاده:
*گفتی که دنیا را پر از غم دوست داری / پس مطمئن هستم مرا هم دوست داری*
*گفتی نمی خواهی ببارم عشق / اما شعر غریبی را که گفتم دوست داری . . .*
*گفتی نمی خواهی ببارم عشق / اما شعر غریبی را که گفتم دوست داری . . .*
*.*
بچه که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم ، بزرگ که شدیم چه دلتنگیم ...
کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود کاش همان کودکی بودیم
که تمام وجودش قلبی پاک و مهربون بود
همون قلب اکبندی که خدای مهربون بهمون هدیه کرده بود
مراقب قلبهامون باشیم
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۰/۰۸/۱۰ ساعت 9:42 توسط ستاره
|