غریبانه رفتن رسم مردان خداست...گرچه این رسم هنوزم یک معماست
مسافر میشی ومیری
چشامون غرق بارونه
نماد غیرت آدم
بدون یاد تو میمونه
بدون یاده تو میمونه
قرار من غزل خونه
سکوت مبهمت باشم
تپش قلبت نداره آه
میخوام قلب تنت باشم
رسیدی
اوج کوه غم
تو صخره ها رو
رد کردی
تو استوره شدی رفتی
ستاره رو رصد کردی
تو مبهوتی از این پرواز
پرت بازو روابرایی
نگاهت مات این خاکه
تو از نسل اهورایی