"باید فراموشت کنم"
باید فراموشت کنم چندیست تمرین میکنم
من میتوانم میشودآرام تلقین میکنم
با عکسهای دیگری تاصبح صحبت میکنم
باآن اتاق خویش رابیهوده تزیین میکنم
سخت است اما میشود درنقش یک عاقل روم
شب نه دعایت میکنم نه صبح نفرین میکنم
حالم نه اصلا خوب نیست تا بعد بهتر میشود
فکری برای این دل تنهای غمگین میکنم
من می پذیرم رفته ای وبرنمیگردی همین
خودرابرای درک این صدبارتحسین میکنم
از جنب وجوش افتاده ام دیگرنمیگویم به خود
وقتی عروسی میکند آن میکنم این میکنم
"کجابودی"
کجا بودی وقتی برات شکستم
یخ زده بود شاخه گلم تو دستم
کجا بودی وقتی غریبی ودرد
داشت من تنها رو دیوونه میکرد
کجا بودی وقتی تورو میخواستم
که دستات آروم بشینه تودستم
کجا بودی وقتی کنار عکسات
شبا نشستم به هوای چشمات
کجا بودی تو لحظه نیازم
وقتی میخواستم دنیامو بسازم
کجا بودی ببینی من میسوزم
مثه چشات سیاه رنگ روزم
کجا بودی وقتی چشام به در بود
ترانه هام شکایت سفربود
کجا بودی وقتی مینوشتم
ترانه هام همه مال فرشته ام
کجا بودی وقتی که پرپر شدم
سوختم واز غمت خاکستر شدم
کجا بودی ببینی فصل بهار
همه میگفتن تو گذاشتیم کنار
کجا بودی وقتی بهم خندیدن
ردشدن وهمدیگه رو بوسیدن
کجا بودی وقتی سحرنداشتم
سیاهی بود از توخبر نداشتم
کجا بودی وقتی باید میموندی
غصه مو از لحن صدام میخوندی
کجا بودی وقتی صدات میکردم
به آسمون رسید صدای دردم
کجا بودی که از نفس افتادم
روزی یه بار زنده شدم جون دادم